PERŁY Z LEŚNEGO DWORKU

- Kiedy mówię mojej rodzinie, że nie przepadam za gotowaniem, to się śmieją. Mówią: Mamo,  jak tylko ktoś przejdzie przez próg, od razu sadzasz go przy nakrytym już stole  – opowiada Małgorzata Ostapowicz z agroturystyki ”Leśny Dworek” w Kryłatce, zdobywczyni czterech „Pereł”, ogólnopolskiej nagrody kulinarnej w konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo”. – I to prawda, bo ja lubię ludzi i kocham ich gościć.

Kryłatka to niewielka wieś w powiecie augustowskim w gm. ...

- Kiedy mówię mojej rodzinie, że nie przepadam za gotowaniem, to się śmieją. Mówią: Mamo,  jak tylko ktoś przejdzie przez próg, od razu sadzasz go przy nakrytym już stole  – opowiada Małgorzata Ostapowicz z agroturystyki ”Leśny Dworek” w Kryłatce, zdobywczyni czterech „Pereł”, ogólnopolskiej nagrody kulinarnej w konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo”. – I to prawda, bo ja lubię ludzi i kocham ich gościć.

Kryłatka to niewielka wieś w powiecie augustowskim w gm. Sztabin. A „Leśny dworek” mieści się w budynku szkoły podstawowej założonej tu w 1923 r. i zlikwidowanej w latach 90-tych XX w. Z zewnątrz niezbyt okazały, w środku zachwyca przestrzenią.

Szkolne wzruszenia

- To szkoła dziadka mojego męża, przez lata stała pusta, niszczała, aż w końcu mąż postanowił ją kupić. Pokazał mi ją tylko z zewnątrz i to dobrze. Gdybym przed zakupem zobaczyła, co kryje się w środku, nigdy bym się nie zdecydowała – wspomina pani Małgosia.

Budynek był w kiepskim stanie, potrzebował generalnego remontu. Gospodarze jednak postanowili nie wprowadzać go całkowicie w XXI wiek. Starali się zachować wszystko, co było można z oryginalnego układu szkoły i jej wyposażenia.

- Nie zmieniliśmy układu pomieszczeń, została część drewnianych poręczy, drzwi – oprowadza po swoim królestwie pani Małgosia. Na ścianach wiszą dokumenty pozostawione w szkole, m.in.: stare polskie godło, dyplom z konkursu, w którym placówka brała udział przed laty.

- Takie okruchy historii podobają się i nam, i naszym gościom. Zwłaszcza, że w remoncie bardzo nam pomagali sąsiedzi, ludzie z Kryłatki, którzy kiedyś chodzili do tej szkoły – wspomina pani Małgosia. – Spotkaliśmy się z ogromną życzliwością i przychylnością, to było bardzo wzruszające – podkreśla.

Perły na ścianie

Sercem „Leśnego dworku” jest kuchnia i duży salon wypoczynkowy zamieniany co rano w jadalnię. Idąc - choćby na śniadanie - w korytarzu mijamy komodę, na której pysznią się złote puchary, kryształowe statuetki, a na ścianie  wiszą dyplomy,  grawertony i – „Perły” na ozdobnych, skórzanych minipoduszkach.

- To moje nagrody, choć wszystkich tu nie zmieściłam – śmieje się pani Małgosia. – Za udział w  różnych konkursach, przede wszystkim kulinarnych.

Aby otrzymać jedną z wywieszonych w „Leśnym dworku” pereł trzeba się wykazać kunsztem kulinarnym, znajomością tradycji, umiejętnością poszukiwania i łączenia lokalnych smaków. A następnie w wojewódzkim etapie konkursu „Nasze kulinarne dziedzictwo” otrzymać nominację do nagrody, którą potem akceptuje ogólnopolskie jury na finale w Poznaniu.  Dania pani Małgosi zyskały uznanie jurorów już czterokrotnie!

 Pierwszą kulinarną  „Perłę” zdobyła w 2012 r. za biebrzańskiego leszcza w zalewie octowej; drugą w 2015 r. - za pasztet z dzika; trzecią w 2019 r. - za miód majowy leśny a czwartą w 2021 r. – za udziec z dzika szpikowany wędzoną słoniną!

- Staram się przekonywać swoich gości do naszych, podlaskich potraw, choć wysilać się nie muszę – śmieje się pani Małgosia. - Sami lgną do kuchni, mówią, że uwielbiają te moje dania, które znam od mamy i babci.

Goście w pasiece

Siłą kuchni pani Małgosi – oprócz jej umiejętności i kulinarnej pasji – są lokalne produkty. Własne warzywa i owoce, mięso kupowane w zaprzyjaźnionej ubojni, pieczony w domu chleb, wędliny z własnej wędzarni.

- Gotuję, piekę, smażę, wekuje.  I dla swojej rodziny, i dla gości w sezonie – wyjaśnia Małgorzata Ostapowicz, bo „Leśny dworek” nie jest obiektem całorocznym. Sezon rozpoczyna się od długiego majowego weekendu i kończy wraz z wrześniem. – Często gotuję też razem z gośćmi. Przynoszą z lasu jagody, to robimy pierogi z jagodami. Nazbierają kurek, to robimy jajecznicę z kurkami. Naniosą innych grzybów, to zawijamy je w paszteciki, albo marynujemy.  Większość to uwielbia! – i pokazuje pamiątkową księgę, w której komplementy o kuchni pani Małgosi i wspomnienia wspólnych uczt przy stole bądź ognisku, pokrywają się z równie liczną liczbą zachwytów nad okoliczną przyrodą, ciszą i spokojem. I nie ma się co dziwić, bo goście w Kryłatce znajdują to, czego szukają.

- Przyjeżdżają do nas ludzie z całej Polski, a nawet całego świata. Łączy ich to, że kochają i szukają bliskości z naturą. A tego mamy tu pod dostatkiem – przekonuje pani Małgosia. – Jest i las, blisko Biebrza, Augustów. Są goście, którzy tu tylko jedzą i nocują a za dnia zwiedzają okolice rowerem czy autem. Są też tacy, którzy tylko spacerują po okolicy, po lasach, łąkach, grzeją się w saunie, przy ognisku. Odpoczywają.

Gospodarze „Leśnego dworku” zachęcają gości do próbowania swoich sił w niecodziennych dla mieszczuchów atrakcjach: pomocy w pasiecie, wędkowaniu w stawie (można złowić m.in. karpia, jazia czy wzdręgę), grzybobraniu, wykopkach czy kulinarnych warsztatach: pieczenia chleba , kiszenia ogórków, lepienia pierogów. Pani Małgorzata organizuje też pokazy i lekcje tkania oraz obróbki lnu.

- Nasi goście mają frajdę z kopania ziemniaków na polu czy zrywania jabłek w sadzie. Lubią z nami gotować, lubią posiedzieć wieczorem przy ognisku. To dla nich oderwanie się od codzienności. Dlatego często do nas wracają – zdradza pani Małgosia. – A ja się cieszę, bo to najlepsza rekomendacja i nagroda, gdy wyjeżdżając od razu rezerwują termin na kolejny wypoczynek u nas.